Το πρωτόκολλο

Όταν ο αστυνομικός είπε τη λέξη πρωτόκολλο, έγινε άλλος ένας χαμός αντεγκλήσεων με τη Βίβιαν.

-Ποιό πρωτόκολλο και μαλακίες, άντε παράτα μας πρωί πρωί, αν δεν μου εξηγήσεις το γιατί, δεν σου δίνω κανένα στοιχείο.

Ένοιωθα αμήχανα, παρακολουθώντας τη σκηνή. Να επέμβω ή όχι, και τι να έλεγα;

Ο αστυνομικός ηρέμησε κάπως και είπε πως μέχρι να βρεθεί ο άνθρωπος που λείπει, είναι αναγκασμένος από το νόμο να εξετάσει όλες τις πλευρές.

-Ποιές πλευρές κύριε, πόσες είναι αυτές οι πλευρές, η αλήθεια πάντα έχει μία πλευρά, ήρθαμε εκδρομή εδώ με τον Δήμο χθες, τι με νοιάζει εμένα για τις δικές σου πλευρές. Η δουλειά σου είναι να ψάχνεις τις πλευρές;

Μου θύμισε τον Σκαρίμπα στην Κυρία του τρένου, όταν τον ξύπνησε ο ελεγκτής και του ζήτησε το εισιτήριο, εκείνα τα μικρά χακί χαρτονάκια που είχε κάποτε ο ΟΣΕ, ο ελεγκτής είχε ένα τρυπητήρι και άνοιγε τρύπες κρατς, κρατς, ο Σκαρίμπας εκνευρίστηκε και του είπε: Εσένα η δουλειά σου είναι να ανοίγεις τρύπες στα εισιτήρια;

-Εσείς κύριε θα μου δώσετε τα στοιχεία σας;

-Όχι, είπα, χωρίς να το σκεφτώ και πολύ.

-Ξέρεις, αυτό σηκώνει μέχρι και προφυλάκιση, είπε ο Άγριος

Αρκεί να μας βάλουν στο ίδιο κελί, είπα ψιθυριστά στη Βίβιαν.

Ο Άγριος πήγε μες το καταφύγιο και άρχισε να ψάχνει τα σακίδια.

Τι κάνεις εκεί; Φώναζε η Βίβιαν.

Πήρε τα δυό κινητά μας και τον σουγιά του πατέρα μου.

-Τίνος είναι ο σουγιάς;

-Δικός μου, είπα

-Τι τον ήθελες μαζί σου;

-Ήθελα να καθαρίσω το μήλο

-Θεωρείται φονικό όργανο

-Δεν είχα σκοπό να μπω σε αεροπλάνο

-Κατάσχονται

Τελικά όλα κατάσχονται στην Ελλάδα, σπίτια, χωράφια, λογαριασμοί, η Ελλάδα κατάσχεται.

Κωστής Ταξιδεύων 22 4 26

37