Μήνυμα

Του Σύριου Nizar Ali Badr.

Επιτέλους δίχως τους θορύβους της πόλης. Χωρίς τις άναρθρες κραυγές απαξιωμένων θεωριών στην πράξη, αυτές που ευδοκιμούν μόνο στη βολική ατομική ανέλιξη. Δίχως απεγνωσμένες ειδήσεις του παραλόγου. Δίχως τους αθώους καθημερινούς θανάτους που ξετυλίγουν οι αυτοαποκαλούμενοι προασπιστές της ειρήνης. Αφού δεν μπόρεσα τίποτα να αλλάξω στον συρματοπλεγμένο κόσμο, - αυτός με βομβάρδιζε συνέχεια, -έφυγα.
Όταν κίνησα δεν ήξερα που πάω. Όμως ήξερα γιατί γεννήθηκα, κράτησα τον ομφάλιο λώρο από παιδί. Έφτασα εδώ δίχως σκέψη. Όπως ένα ποτάμι βρίσκει το δρόμο της θάλασσας, το φεγγάρι στον ασημάδευτο ουρανό. Πήρα μαζί μου το Μονόγραμμα του Ελύτη κι ένα φακό για το σκοτάδι. Όλα τα άλλα απλόχερα η φύση τα δωρίζει.
Ακούω πέρα μακριά το αλύχτισμα ενός σκύλου, ανεπαίσθητα το θρόισμα των φύλλων, όπως το άκουσμα των βλεφάρων σου, όταν ανοιγοκλείνουν στην έκσταση της στιγμής.
Ήρεμο, γλυκό φθινοπωρινό βράδυ απόψε, ο ουρανός ξάστερος, απαλό αεράκι κουβαλάει την αρμύρα της απέραντης θάλασσας.
Ξάπλωσα πάνω στα πεσμένα κίτρινα φύλλα μιας βελανιδιάς, πάνω μου ακούω τα βήματα της νυφίτσας, ήταν κουραστικός ο δρόμος ως εδώ.
Τώρα νυχτώνει νωρίς, έχω τόσες ώρες απόψε να σε σκεφτώ. Ψηλαφίζω ένα χαρτί μες το Μονόγραμμα. Ανάβω τον φακό. Φτιαγμένο από τον Σύριο Nizar Ali Badr.
Μετά ψηλαφίζω Εσένα. Μόνο η φύση μπορεί τα θαύματα.
Αν δεν ήταν ο άνθρωπος να τα καταστρέφει…..


Κωστής Ταξιδεύων
30 Οκτωβρίου 2015

Σπηλιά

Έλα να τ’ αλλάξουμε όλα σήμερα. Ζήσαμε χρόνια σε τούτη τη σπηλιά. Θα κόψω τα μαλλιά και τα γένια μου. Πάω στο ποτάμι να βγάλω τούτη τη βρώμα από πάνω μου. Μετά θα κατέβω στο χωριό να ζητήσω ρούχα για σένα και για μένα. Ένα φόρεμα για σένα και ένα άσπρο πουκάμισο για μένα. Όταν θα περπατάμε μες τους ανθρώπους να πάψουν να μας λεν αγρίμια. Οι άνθρωποι σήμερα βλέπουν το φαίνεσθε, κανένας δεν κοιτάει το είναι. Έλα να τ’ αλλάξουμε όλα σήμερα. Να γίνουμε του φαίνεσθε για μια μέρα. Έχουμε κι εμείς ανάγκη από διασκέδαση…

Κωστής Ταξιδεύων
26 Σεπτεμβρίου 2015

Μήνυμα

Πήρα δυό μπύρες κι ένα πορτοκάλι να το μοιραστούμε. Απόψε λέω να πάμε στη γέφυρα. Να απολογηθούμε για ότι δεν κάναμε. Θα είναι εκεί όλες οι ενοχές μας και το νερό θα καθρεφτίζει το φεγγάρι. Κι ύστερα να πάρουμε το μονοπάτι της αυγής. Παρέα με τους άλλους μετανάστες. Πρόσφυγες είμαστε και μεις στη χώρα μας την ίδια.
Δεν μπορούμε να ζητάμε, άμα δεν μάθουμε να δίνουμε. Πάρε μαζί σου κι ένα ρόδι να φτύνουμε κατάμουτρα τα σπόρια που αρνηθήκαμε να φυτέψουμε. Ίσως να λυτρωθούμε αν μετανιώσουμε για ότι δεν ζήσαμε. Για όλες τις ψευδαισθήσεις μας.
Έχουμε την υπόλοιπη ζωή μπροστά μας.

Κωστής Ταξιδεύων
8 Σεπτεμβρίου 2015

Μήνυμα

Εδώ νυχτώνει νοσταλγικά απόψε. Φεγγίζει το ηλιοβασίλεμα πάνω στην κληματαριά. Λάμπουν στο τελευταίο δάκρυ του ήλιου αγένωτα σταφύλια, σαν να βλέπω τα μάτια σου κατάματα στα δικά μου. Μόνος μου στο πέτρινο σπίτι περιμένω το φεγγάρι.
Θάρθεις απόψε; Να ετοιμάσω το τραπέζι;
Έφτιαξα ένα ποίημα από βότανα του βουνού στο ανθοδοχείο, δυό κούπες από λέξεις του έρωτα να πιούμε.
Άσε στην πόλη την παλιά θλίψη των ξεθωριασμένων ονείρων, έστρωσα το λευκό τραπεζομάντιλο.
Τον φεγγαρόδρομο τον ξέρεις, μην χαθείς στα σοκάκια ανόητων διαδρομών, τα πράγματα που αγαπάς ξεστράτισαν από καιρό.
Ανένταχτοι θα χαθούμε απόψε στο δικό μας όνειρο. Μοσχοβολά η υπόλοιπη ζωή μας.

Κωστής Ταξιδεύων
12 Αυγούστου 2015

Μήνυμα

Έλα απλά, αθόρυβα απόψε. Δίχως μακιγιάζ κι άλλα ψευτοδιλήμματα. Φόρα εκείνο το λευκό διαφανές φόρεμα, πάρε και το χαμόγελό σου. Άσε στην πόλη όλα τα παλιά μας όνειρα, εδώ είναι παράδεισος τ’ αστέρια.
Ετοίμασα δείπνο για όλους μας. Αγριοφράουλες και χαμοκέρασα. Ποτό από κράνα που σ’ αρέσει.
Έλα απλά, νεράιδα απόψε. ‘Ότι αγαπήσαμε θα είναι εδώ, λιτό, αφτιασίδωτο, πλήρες. Το φεγγάρι, το θρόισμα, τα ταξίδια μας. Το κρυστάλλινο αθάνατο νερό της πηγής.
Έλα απλά, στα δάχτυλα των ποδιών. Μη ξυπνήσεις την νοσταλγία μου, μη φλογίσεις τα μελλούμενα.
Είναι καιρός τώρα που νοιάζομαι για τη στιγμή. Μόνο για το άρωμα της αναπνοής σου.

Κωστής Ταξιδεύων
5 Αυγούστου 2015