Το χαμένο καλοκαίρι

"Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτα, δεν βλέπει τίποτα, δε μετέχει στην πολιτική ζωή. Δε δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική. Δε γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως απ’ την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και, χειρότερα απ’ όλα, οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, οι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών".Μπέρτολτ Μπρέχτ

Διαχρονικά επίκαιρος ο Μπρέχτ, τον διάβαζα στα δεκαεπτά και πέρασα τα εξήντα. Ακόμα πιο επίκαιρος τώρα που οι αδιάφοροι πλήθαιναν,  η εξουσία έγινε πανίσχυρη, οι μάζες χειραγωγούνται ευκολότερα, οι ειδήσεις κατασκευάζονται και οι φτωχοί  στην τσέπη και στο πνεύμα υμνολογούν τον κάθε πλουτοκράτορα απανταχού της γης. 

Θηρίο ανήμερο ο άνθρωπος δύσκολα θα ημερώσει. 

Όμως η ανάγκη κάποτε, όταν θα πεθαίνουν μαζικά άνθρωποι από πείνα, οι αρρώστιες θα θερίζουν, το τελευταίο δέντρο θα καεί, ο παμφάγος καπιταλισμός θα πέσει σαν χάρτινος πύργος, ένας αόρατος ιος θα μηδενίσει το τραπεζικό σύστημα, τότε θα μείνουν μόνο τα κουφάρια και όσων οδήγησαν τον κόσμο στην καταστροφή. 

Τότε θα ανατείλλει ένας καινούριος κόσμος,  το δίκιο θα είναι πάνω από το συμφέρον, τα δέντρα, τα ζώα, τα πουλιά θα έχουν ίδια με τον άνθρωπο αξία, το χαμόγελο της γης θα συμμαχεί για τη ζωή, οι άνθρωποι θα αποφασίζουν δίχως δυνάστες, τα παιδιά θα μεγαλώνουν ελεύθερα.  Η γη θα αποτοξινωθεί απ' τα δηλητήρια, τα όπλα θα είναι άχρηστα και η θερμοκρασία θα επανέλθει στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα, όπως λένε οι Μετερεολόγοι. 

 ~ Το νερό που ποτίζει, μισό αυγουστιάτικο φεγγάρι, ένα αστέρι πάνω στον Κόζιακα, το άρωμα της νύχτας, το γαύγισμα της Λίζας, απαλό δροσερό αεράκι μες το χαμένο καλοκαίρι.

Δεκαπενταύγουστος της νοσταλγίας

~"Αν το κλίμα ήταν τράπεζα, θα το είχαν σώσει" φώναζε χθες χιλιάδες κόσμος στη Φρανκφούρτη.  

Αμφιβάλλει κανείς;

~Ένα δύσκολο καλοκαίρι με πήρε μαζί του, βαδίζω σ' ένα τεντωμένο σκοινί κρατώντας ανείπωτες ισορροπίες, βυθίζομαι παλεύοντας για μια ανάσα ζωής, δεν θέλω να μοιρασθώ την ασχήμια μου, μόνο την ομορφιά έμαθα μαζί σου.

~Δεκαπενταύγουστος! Της νοσταλγίας και της σιωπής.

~Της φωτιάς και της αρμύρας, γιαγιά, μάνα, σύντροφος και κόρη. Η κόρη μου γεννήθηκε τη μέρα που πέθανε η γιαγιά, πήρε τ' όνομά της, η ζωή δύει και ανατέλλει, δίχως τη γυναίκα πεθαίνει. "Τ' ονομά σου, ψωμί στο τραπέζι" έγραφε ο Βρετάκος, η γιαγιά τα χαραματα ζύμωνε ψωμί για δέκα άτομα, δεν πήγε ποτέ στο Ντουμπάι, έκανε οικονομία,  μεγάλωσε έξι παιδιά και είχε τους πιο ωραίους κήπους στο χωριό.Η γιαγιά φορούσε πάντα ποδιά, τη γέμιζε με φασολάκια, ντομάτες, καλαμπόκια. Η ποδιά της γιαγιάς ποτέ δεν ήταν άδεια. 

 Κοντά της έμαθα τη ζωή και τον θάνατο. Τη θυμάμαι ψηλή, και λυγερόκορμη, σοφή και πεισματάρα. Στα νιάτα της ήταν μια όμορφη γυναίκα.

Ήμουν τόσο ευτυχής με τη γέννηση της κόρης μου, που στη κηδεία της γιαγιάς δεν έκλαψα, νόμιζα ότι ξαναγεννήθηκε.

~Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρη σώματα και ψυχάς.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

~ Το χωριό μου είναι ένα ποτάμι, ένας έλατος, ένα βιβλίο και μια φέτα ψωμί στο χέρι.

Σημειώσεις εκ των υστέρων

~Ποιός τώρα θα δουλέψει να ξαναγεννηθεί η χώρα;  Όταν από χρόνια έδεσαν τα χέρια στις πιο παραγωγικές δυνάμεις, σπέρνοντας golden boys αντί για σιτάρι.

 ~Τα σπίτια των εργατών απειλούνται, πότε από τη φωτιά, πότε από τις τράπεζες,  η πονόψυχη εξουσία πάντα λυπάται, η χώρα πεθαίνει. 

~ Όταν το κακό φτάνει στην πόρτα σου, είναι ήδη αργά, δεν υπάρχει κανείς να σε σώσει. Και ήταν όλα τόσο βολικά πριν. 

~"Δεν ξέρω αν είμαι αναρχικός ή αριστερός. Δεν θέλω να πεθάνω μαλάκας" Περικλής Κοροβέσης

~ Ερήμωσαν τα χωριά μας, ξερά χορτάρια τα χωράφια μας, πύκνωσαν επικίνδυνα τα δάση,  τώρα  με μαύρο καπνό φωνάζουν     τους αστικοποιημένους ανθρώπους: Γυρνάτε πίσω.

~ Μόλις το 11% των εργαζόμενων Ελλήνων δουλεύει στον πρωτογενή τομέα, άλλο ένα  15% στον δευτερογενή και το 74% στον τριτογενή.  Πάμε κι όπου πάμε, ξυπόλητοι στ' αγκάθια. (Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ των 3.800.000 εργαζομένων).

~Τα μάτια του χάθηκαν μέσα στις κόγχες, τα γένια του μεγάλωσαν, τα μαλλιά του αραίωσαν, οι πλάτες του κύρτωσαν.Μου θύμισε τον Παπαδιαμάντη στα τελευταία του. Λες και φορτώθηκε όλα τα προβλήματα του κόσμου, λες πως για όλα που συνέβαιναν στη χώρα του έφταιγε αυτός.

Αύγουστος 2021, ημέρα τρίτη

~ Αναρωτιέμαι γιατί ο λόγος μας, δεν έχει καμία πρόσβαση στους νέους. Ίσως είναι πολλά τα λάθη μας για να μας δείχνουν πια εμπιστοσύνη.

~Όταν μεγαλώσεις θ' αλλάξεις, μας έλεγαν παλιά οι δεξιοί. Ίσως  το λένε και τώρα. Κάνουμε ότι μπορούμε να συμβιβαστείς, θα σου τσακίσουμε τα όνειρα και θα ωριμάσεις.  Σήμερα οι περισσότεροι νέοι έχουν τα όνειρα αλλού. Εδώ τους τα τσάκισαν ήδη.

~Αλήθεια, πόσοι νέοι διαβάζουν πια εφημερίδα; Γιατί; Ίσως δεν τους ενδιαφέρουν τα δωράκια που προσφέρουν να τους εξαγοράσουν. Βέβαια και πόσοι ηλικιωμένοι απέμειναν να αγοράζουν τις νάυλον συσκευασίες. Αντί να επικεντρωθούν στην ουσία της γραφής και των προβλημάτων, οι περισσότερες θυμιατίζουν την εξουσία. Δεν λέω το χρειάζεται, αλλά γίναμε τοπίο στην ομίχλη. 

~ Όλο αναρωτιέμαι σήμερα, λόγω ζέστης είναι, θα μου περάσει.

Πόσοι μπορούν να κάνουν έστω και πέντε μέρες διακοπές;  Εντάξει ο ιος, οικονομικά λέω. Δούλευε και μη ερεύνα. Σίγουρα δεν λέω για τον Πρωθυπουργό, αυτός δικαιούται το μισό καλοκαίρι, έρχεται βαρύς χειμώνας. Επίσης βαρύ χειμώνα έχουν και στη Βραζιλία αυτές τις μέρες. Συμπτώσεις;

Φυσικά είμαστε καλύτερα απ' τη Βραζιλία. Εκεί υποφέρουν 211 εκατομμύρια, σε μας μόνο 11.

~Ζούμε μια παράλληλη εικονική πραγματικότητα βίας. Έτσι εμποτίζεται ο σύγχρονος άνθρωπος. Συχνά και ενίοτε κάποιοι την μπερδεύουν με την αληθινή ζωή. Σκοτώνουν τη γυναίκα τους π.χ, κτήμα τους είναι, ότι θέλουν κάνουν. Στην απολογία τους πάντα μετανοιώνουν. Και στον εξομολόγο. Βέβαια δεν φταίει τίποτα άλλο παρά η κακιά η ώρα. Μόνο που οι κακιές ώρες τείνουν να ξεπεράσουν τις καλές.  Θεός φυλάξει σόδομα και γόμορα γίναμε.

~Αν βλέπεις το σπίτι σου να καίγεται και μένεις ατάραχος, θα έγραφε ο Κίπλιγκ. Πως γίνεται αυτό; Οι φωτογραφίες, τα βιβλία σου, οι προσωπικές στιγμές σου; Ένας μικρός θάνατος. 

~Ούτε φανταζόμουν ποτέ ότι θα ζήλευα τα καλαμπόκια. Τα βλέπω που ποτίζονται έτσι δροσιστικά και λέω θα ήθελα απόψε να ήμουν ένα καλαμπόκι.

Αύγουστος 2021, ημέρα πρώτη

~Ν' αντέχεις! Την ανεργία, τη φτώχια, το άγχος της επιβίωσης. 

Μόνο που δεν μας είπαν, πόσα χρόνια; Εκτός από τον Μπρέχτ. Μόνο αυτός απάντησε.

~Είναι άδικο για τ' αστέρια, τόσες φωτογραφίες με το φεγγάρι. Να δείτε απόψε που έλειπε σε διακοπές, πόσο δυνατά φώτιζαν το χωράφι.  Πως αλλιώς θα πότιζα μες τη νύχτα;

~ Φορτωμένος με ειδήσεις φαίνεται ο φετινός Αύγουστος. Πάει να ακυρώσει τη ρήση του Έκο, τουλάχιστον να έχει και κάποιες θετικές εκπλήξεις.

~Οκτώ χρονών. Καβάλα στο γάιδαρο, ένα καρπούζι στον τρουβά, δυό ώρες δρόμος για τον έλατο. Στις 9 είχε άρμεγμα, το καρπούζι πάγωνε στην πηγή. 

Τότε φόβος, τώρα νοσταλγία. 

~ Ότι καλύτερο διάβασα το καλοκαίρι. Πότε διάβολος, πότε άγγελος, του Κώστα Ακρίβου. Τι κρίμα που δεν είμαι κριτικός να γράψω γιαυτό. Γράφτηκαν τόσα, εκείνο που κατάλαβα πως οι Έλληνες δεν μονιάζουν ποτέ. 

~Αν θέλετε να μάθετε που θα κάνουν διακοπές οι πολιτικοί αρχηγοί, αγοράστε τα ΝΕΑ του Μαρινάκη, αν πάλι σας ενδιαφέρει να μάθετε πότε θα ξανακλείσει η Μύκονος αγοράστε την Καθημερινή του Αλαφούζου. Αν σας ενδιαφέρει να "ξεβλαχέψετε" αγοράστε το Νίτρο του Κωστόπουλου.

~ Το πιο ευγενικό κόμμα είναι το κινάλ, διαφωνεί με τη κυβέρνηση, αλλά να μην τη στενοχωρήσει, συμφωνεί και ψηφίζει. 

~ Καλό θα ήταν αύριο με τον καύ σωνα, να μην βάλουμε το αιρκοντίσιον, φαντάσου ένα black-out, ούτε κλιματιστικό δεν θα 'χουμε.

~Να το χεις καλά στο μυαλό σου. Ευθύνομαι για ότι κάνω και λέω εγώ και μόνο. Δεν ευθύνομαι για τη βλακεία κανενός άλλου.

~ Πότε επιτέλους θα μάθω να βλέπω τη γη απ' τη σελήνη;   Μάλλον ποτέ. Μεγάλη αρετή ετούτη.