Ειδήσεις της άλλης μέρας

~ Πάνω απ’ όλα ο Άνθρωπος. Έχοντας αυτό στο νου και στην καρδιά της η κυβέρνηση έχει μαζί της και τη νίκη. Την νίκη των λαών. Ότι και να γίνει.

~ Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι σύμβολο. Αλλά η ουσία είναι τι θα συμβολίζει. Υπάρχουν άνθρωποι που συμβολίζουν το τίποτα και άλλοι που συμβολίζουν το Όλον.
Μια γυναίκα του δίκιου και του πολιτισμού θα ήταν ένα καλύτερο σύμβολο.

~ "Ίσως κατεβάσουμε πρόταση για Πρόεδρο" είπε ο Σταύρος. Περιμένουμε να την ακούσουμε μετά την εκλογή. Ίσως έχει κάποια καλή ιδέα.

~ Η δημοκρατία έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Το δέντρο έχει την κορυφή του πάνω από την Ελλάδα. Υπάρχουν ευτυχώς ακόμα Έλληνες που το ποτίζουν. Για το καλό της Ευρώπης.

~ Η Μέρκελ κατρακυλάει στο εσωτερικό της. Καιρός να κατρακυλήσει και στα μάτια μας. Όπως και στα μάτια του κόσμου ολόκληρου. Βέβαια έχει ακόμα τον Σαμαρά να την στηρίζει, αλλά ο Σαμαράς δεν στηρίζεται ούτε στα πόδια του πια. Τον πάει κρατώντας ο Άδωνης ως το τέλος του. Κάθε χωριό έχει τον τρελό του και τα κανάλια τον γελωτοποιό τους.

~ «Λυπάμαι για τους Έλληνες» είπε ο Σόιμπλε. Εμείς δεν τον λυπόμαστε καθόλου. Ούτε τον λυπηθήκαμε ποτέ.

~ Οι γέροντες έχουν τη σοφία, αλλά το μέλλον ανήκει στους νέους. Αυτοί έχουν τον έρωτα στα χέρια τους.

~ Κάποιοι κάνουν αρνητική κριτική στην κυβέρνηση πριν ακόμα τη δουν. Οι ίδιοι βέβαια που έκαναν και προεκλογικά. Καλά κάνουν αφού έτσι νομίζουν. Αλλά στο τέλος θα μοιάζουν γραφικοί. Φαίνεται ότι δεν κατάλαβαν τίποτα. Ψάχνουν ακόμα το μαγικό ραβδί.

~ Υπάρχουν καλάμια και καλάμια. Τα μεγαλύτερα είναι αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και περιφρονούν τη γνώμη των άλλων. Αυτοί ποτέ δεν θα γίνουν καλοί συγγραφείς γιατί δεν έχουν μάθει να ακούνε κιόλας. Ο καιρός της παντογνωσίας πέρασε ανεπιστρεπτί. Και των αυτάρεσκων σπουδαίων.

~ Είμαστε όλοι Έλληνες, απ’ άκρη σ’ άκρη της γης. Έτσι επικοινωνούν οι λαοί. Είμαστε όλοι Ισπανοί. Είμαστε όλοι Ιταλοί. Είμαστε όλοι Γάλλοι. Είμαστε όλοι….. Είμαστε όλοι Ένα. Χωρίς σύνορα.

~ Τζιχαντιστές. Ένας καινούργιος λοιμός πλήττει την ανθρωπότητα. Όταν οι θρησκείες γεννούν πολέμους.

~Ευτυχώς που ο θεός είναι παντοδύναμος και αντέχει με όσα συμβαίνουν στα πλάσματά του. Συνεχίζει αρμονικά βέβαια να ασχολείται με τον καιρό. Προετοιμάζει την άνοιξη. Αν δεν υπήρχαν οι εναλλαγές του καιρού θα είχαμε πλήξει.

~ «Διαρρήκτες στο σπίτι της Βάνας Μπάρμπα ενώ κοιμόταν». Της πήραν τα κλειδιά από το μυαλό της και ένα μαύρο σουτιέν πάνω από το κομοδίνο.

~ Η φιλία ενός σκύλου και μιας γάτας είναι καλή είδηση. Κούρασαν οι λυκοφιλίες.

Καλή Δευτέρα και καλή εβδομάδα!

Ταξιδευτής
16 Φεβρουαρίου 2015

Για τον φίλο βιβλιοπώλη της Μαδρίτης.

Talisman


Γνωριζόμαστε και ας μη συναντηθήκαμε ποτέ.
Μέσα από τον ίδιο ουρανό, δυο κόκκοι στην άμμο που βρέχεται από την ίδια θάλασσα, ελάχιστοι μέσα στο σύμπαν, ελάχιστοι και στον χρόνο.
Γνωριζόμαστε από το αίμα που τρέχει στις φλέβες μας.
Από την ίδια προσευχή των κρυφών αναστεναγμών μας.
Άξιον εστί ο νοητός ήλιος που δένει τα χιλιάδες βιβλία που κρατήσαμε στα χέρια μας.
Η γλώσσα σου, η γλώσσα μου, η πανανθρώπινη γλώσσα της μουσικής, της φωνής των λαών.
Οράματα και αγώνες, δίκαια να μοιραστεί ο πλούτος της γης στις ζωές των ανθρώπων.
Μέσα από την μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού, από τη σοφία των αιώνων. Από τους μικρούς φάρους της στεριάς.
Μέσα από τα μάτια της φίλης μας που αγωνιά για τα πέτρινα γεφύρια που σμίγουν τον κόσμο.
Από τον Πάμπλο Νερούντα ήπια εγώ, από τον Οδυσσέα Ελύτη εσύ.
Μεθύσαμε τη ζωή μας από λέξεις πρωτόγνωρες, κρασί κόκκινο μεταλαβιάς.
Η χώρα μου αναστήθηκε, αναπνέει ξανά. Η δική σου ακολουθεί με βεβαιότητα. Με τη σιγουριά του ανθρώπου που θέλει να ζήσει.
Μας πολέμησαν οι δυνατοί, μας πολεμούν ακόμα. Αυτοί που δεν έμαθαν ποτέ οι νίκες πως μετριούνται.
Εμείς ξέρουμε.
Πάνω στο άρωμα του χαρτιού φτερούγισε η ψυχή μας.
«Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» έλεγε ο πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης Ρήγας Φεραίος. «Πάρε μου το ψωμί, αν θες,/πάρε μου τον αγέρα,/ μα μη μου παίρνεις το γέλιο σου.» έγραφε ο Πάμπλο Νερούντα.
Για φυλαχτό θα κρατήσω το Άξιον εστί στη γλώσσα σου. Αόρατο νήμα φιλίας. Να μετράμε τις νίκες των ονείρων μας.
Καλή αντάμωση.

Ταξιδευτής
14 Φεβρουαρίου 2015

Βραδιάζει

Ένα ζευγάρι σκυλιών ερωτοτροπεί. Μικρά πουλιά ψάχνουν μια φωλιά να περάσουν την χειμωνιάτικη νύχτα. Στο πράσινο λιβάδι δυο υγρά μάτια νερού της βροχής καθρεφτίζουν το ηλιοβασίλεμα. Γυμνά δέντρα στον κάμπο υψώνουν στον ουρανό, ελπίδες της άνοιξης. Η ανθισμένη αμυγδαλιά στην άκρη του κήπου, προσεύχεται να περάσει ανώδυνα ο υπόλοιπος χειμώνας. Άσπρο χιόνι αντίκρυ στο βουνό εναλλάσσει τις ανταύγειες της φύσης και των ανθρώπων. Φλεβάρης μήνας.
Η νύχτα σε λίγο θα κρεμαστεί από τα αστέρια του καθαρού ουρανού. Διαύγεια μες τον χειμώνα. Κάθε πρωί η νύχτα παραδίδει στη μέρα. Νομοτελειακά.
Ψύχραιμα και θαρρετά η Ελλάδα προχωράει μπροστά. Ένας διαβάτης προχωράει αποφασισμένος να φτάσει εκεί όπου δεν μπορεί.
Ως εκεί που μπορεί.
Μόλις ξεκίνησε.
Ένας ολόκληρος λαός τον ακολουθεί.


Ταξιδευτής
13 Φεβρουαρίου 2015

Ειδήσεις της άλλης μέρας

~ Ο πρωθυπουργός ήταν απαράδεκτος χτες στον βράδυ απέναντι στον πρώην. Δεν συμπεριφέρονται με τάπες σε άτομα με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης.

~ Αντίθετα δεν υπάρχει πρόβλημα με τον ευφυή Βενιζέλο. Αυτός έχει τρόπο να κάνει το μαύρο άσπρο. Τον παραδίδεις πακέτο στην Δικαιοσύνη. Για πολιτικά εγκλήματα κατά συρροήν σε βάρος ενός λαού. Και λίπος έχει, θα αντέξει στη φυλακή.

~Το 75% στηρίζει την Ελληνική κυβέρνηση. Το άλλο 25% φαίνεται τρέμει. Στη θέση τους κι εγώ θα έχανα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Τα πάρτυ κάποτε τελειώνουν.

~ Όλα είναι πρωτόγνωρα στην Ελλάδα. Και στη Ευρώπη. Εκδηλώσεις συμπαράστασης της κυβέρνησης; Τι είναι αυτό, αναρωτιέται ο Σταύρος Θεοδωράκης. Ρώτησε τον Καμμένο στη βουλή. Και πήρε απάντηση. Πάντα έπαιρνε απαντήσεις ο Σταύρος και πολλά ευρώ, πάρα πολλά. Περιμένουμε να μας πει και την ιδέα που έχει για απάντηση.

~Το ότι άλλαξε η κυβέρνηση δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι ξαφνικά θα αρχίσουν να διαβάζουν και να σκέφτονται. Άλλα τουλάχιστον θα επανέλθει η ενιαία τιμή του βιβλίου. Γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που σκέφτονται. Και διαβάζουν.

~ Ο Γκάλης έφερε το μπάσκετ στην επιφάνεια. Ο Αλέξης Τσίπρας την πολιτική.

~ Την τιμητική τους έχουν οι παρενθέσεις αυτές τις μέρες. Άλλοι είναι με την παρένθεση του μνημονίου και άλλοι με την παρένθεση του Σαμαρά. Το σκορ είναι γνωστό.

~ Επίσης και την απο-τιμητική τους έχουν και οι διεφθαρμένοι. Τους φτιάξαμε και υπουργείο. Όλοι τους το αξίζουν, τόσα εκατομμύρια δεν προκύπτουν χωρίς σκληρή δουλειά στις υπόγειες στοές.

~ Μετά την κακοκαιρία, ακολουθεί καλοκαιρία. Ένας λαμπρός ήλιος καμαρώνει την Ελλάδα και τα χαμόγελα των ανθρώπων της.


Ταξιδευτής
11 Φεβρουαρίου 2015

Ουζερί σχεδόν τέλεια

Μπορεί να μην έγιναν επίσημα τα εγκαίνια, αλλά εδώ και δύο μήνες το Ουζερί σχεδόν τέλεια έγινε από τα πιο ενδιαφέροντα στέκια της πόλης. Τα εγκαίνια θα γίνουν όταν ο καινούριος πρωθυπουργός της χώρας φορέσει γραβάτα.
Μου συνέβαινε πάντα, μου συνέβηκε και τώρα. Όταν ερωτευόμουνα κάτι γίνονταν μοναδικό. Από τότε σταμάτησα να διαβάζω, να γράφω, να περιφέρομαι. Ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει στην οδό Γλάδστωνος. Έτσι γίνεται στο ξεκίνημα.
Οι συζητήσεις με τον chef Τάσος έχουν μόνο ένα σκοπό, να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου. Νόστιμα φαγητά, καθαρά ποτά, καθαρά λόγια.  Μέχρι τώρα τα πάμε καλά, παρά  τις αφόρητες πιέσεις που δεχόμαστε από την κατάσταση στην αγορά. Και θα επιμείνουμε ως το τέλος. Νερό στο κρασί μας δεν θα βάλουμε ποτέ. Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι όλα ντόπια, έτσι στηρίζουμε την τοπική αγορά και έχουμε και τα καλύτερα. Εκπτώσεις φτήνιας δεν κάνουμε. Και φυσικά έχουμε αποκλείσει κάθε τι το Γερμανικό μέχρι να πεθάνει η Μέρκερ. Μετά βλέπουμε. Δεν είμαστε ούτε εγώ, ούτε ο Τάσος δογματικοί. Είμαστε απλά ζώντες οργανισμοί, πλάσματα της φύσης.
Ο Τάσος είναι πιο παράξενος βέβαια από μένα. Κάθε πρωί φέρνει από το σπίτι του ένα ποίημα, τρελαμένος με τους καταραμένους ποιητές, και το κολλάει στην πόρτα. Σήμερα έχουμε  Φρανσουά Βιγιόν!
Πεθαίνω από δίψα πλάι στην πηγή, μου είπε για καλημέρα



Στη βρύση πλάι πεθαίνω διψασμένος

ζεστός σαν φωτιά και τρεμάμενος χτυπώντας τα δόντια

Ζω στον τόπο μου, μα τόσο ξένος τόπος

Κοντά στη φωτιά κι όμως αναριγώ

Γυμνός σαν το σκουλήκι, ντυμένος με στολή

Κλαίω με δάκρυα περιμένοντας χωρίς ελπίδα

και ξαναρχίζω σε θλιβερή απόγνωση

χαίρομαι χωρίς ελπίδα καμιά

Δυνατός χωρίς δύναμη, ανίσχυρος

αποδεχτός και παραπεταμένος

Τίποτε δεν μου είναι πιο βέβαιο από την αβεβαιότητα

Το σκοτεινό απωθεί το προφανές

η αμφιβολία το βέβαιο

Η φιλοσοφία μοιάζει ξαφνικό γεγονός

Κερδίζω και φεύγω χαμένος

Όταν χαράζει, λέω, -“Θεέ καληνύχτα”

Ξαπλωμένος ανάσκελα, φοβάμαι τη βροντή

Έχω κάτι τις, μα είναι δεκάρες

Μοναχικός, περιμένω μια κληρονομιά

αποδεχτός και παραπεταμένος

Για τίποτε δεν νοιάζομαι και κόπο δεν κάνω

Πλούτη να βρω και να μην είμαι διεκδικητής

Αυτός που με προσβάλλει είναι αυτός που με επαινούσε

κάθε σοβαρό με κάνει να χλευάζω

Φίλο έχω όποιον με πείσει πως

ένας λευκός κύκνος είναι μαύρος κόρακας

Για όποιον μου κάνει κακό, λέω πως με βοηθά να μπορώ

Ψέμα κι αλήθεια μου μοιάζουν ένα

Όλα τα θυμάμαι, το ελάχιστο δε νιώθω

αποδεχτός και παραπεταμένος

Πρίγκιπα μεγαλόψυχε, ίσως σας ευχαριστούσε να ξέρατε

πως ακούω σιωπηλός μα δεν έχω ιδέα και γνώση

Απ τη μεριά μου υπακούω στους νόμους.

Τί δεν ξέρω; Τί; Τους μισθούς να πάρω ξανά
αποδεχτός και παραπεταμένος.


-Και το πιάτο ημέρας Τάσο;
-Κολοκυθάκια γεμιστά….

Κάθε πρωί συζητάμε. Αυτός στην κουζίνα, εγώ στη λάντζα.  Σπάμε το κεφάλι μας να βρούμε  «το νόημα της ζωής». Ούτε αυτός, ούτε εγώ έχουμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε απ’ αυθείας με το Θεό και να εκτελούμε διαταγές από πάνω. Πρέπει να αυτοοργανωθούμε, ακούγοντας πάντα τη φωνή των φίλων που γεμίζουν καθημερινά το Ουζερί σχεδόν τέλεια. Χωρίς τη δικιά τους δύναμη δεν υπάρχουμε.

Σας γράφω σε ένα διάλλειμα της δουλειάς. Γρήγορα και δίχως δεύτερες σκέψεις. Στα καινούρια μας ηχεία παίζει το  περίφημο dona dona της Joan Baez.


Ταξιδευτής
7 Φεβρουαρίου 2015 (37)